กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 245 สิ่งที่อาเยว่ฝังไว้
ระหว่างทางออกจากวัง นางเดินมาตามลำพัง ผ่านตำหนักฝูหลวนที่เคยอยู่มาก่อน
หลังยายอาเยว่ตาย แม้แต่สิ่งยึดเหนี่ยวใจเพียงหนึ่งเดียวที่เกี่ยวข้องกับอาเยว่ นางก็ไม่มีเหลือแล้ว
เมื่อก่อนนางเคยเกลียดตำหนักฝูหลวนมาก
แต่ชะตากลับเล่นตลก โลกกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ สถานที่แห่งนี้กลับเป็นที่เดียวที่ยังหลงเหลือความทรงจำเกี่ยวกับอาเยว่…
หลังตำหนักฝูหลวนถูกเผาทำลาย ช่างฝีมือก็สร้างตำหนักหลังใหม่ขึ้นบนพื้นที่เดิม
ตอนนี้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
วันนี้เป็นวัยปักปิ่นขององค์หญิงจาวหยาง ข้ารับใช้ในวังจึงได้หยุดพัก ไม่มีใครอยู่ที่ตำหนักฝูหลวน
นับตั้งแต่กลับเข้านครหลวง นี่เป็นครั้งแรกที่นางมาที่นี่
เมื่อยืนอยู่ในลานที่คุ้นเคย ความทรงจำในอดีตก็หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย