บทที่ 242 โม่หลีถูกจับ

บทที่ 242 โม่หลีถูกจับ

คำพูดเมื่อครู่ขององค์หญิงอันหยาง ฉู่อันฟังแล้วเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

สายป่านอะไรถึงเวลาขาดแล้ว?

เหตุใดใต้เท้าถึงมีสีหน้าแย่เช่นนั้นเมื่อได้ยิน ราวกับถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก

“ใต้เท้า…”

ฉู่อันเรียกเขาอย่างระมัดระวัง

ในดวงตาอันอ่อนโยนของเวินจิ่นอวิ๋น แสงประหนึ่งร่วงหล่นจากดวงดาว มืดมัวและดับสูญ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงคล้ายได้สติขึ้นมา มองไปยังจุดที่มู่ฉือยืนอยู่เมื่อครู่ แววตาดำสนิทดุจหมึกเข้มที่ไม่อาจจางลง

หรือองค์หญิงไม่รู้ว่าสายป่านว่าวนั้นเหนียวแน่นยิ่งนัก ไม่ใช่สิ่งที่จะขาดได้ง่าย ๆ?

……