กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 239 ยายอาเยว่ เหลือเวลาอีกไม่มาก
หลังยายอาเยว่กระอักเลือด นางก็หมดสติไป
เวินจิ่นอวิ๋นฝังเข็มให้นาง ใช้เวลาวุ่นวายอยู่ชั่วเวลาสองถ้วยชา
มู่ฉือเฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ ตลอดเวลา คิ้วที่ขมวดแน่นไม่เคยคลายลงเลย
รอจนเวินจิ่นอวิ๋นเก็บเข็ม นางจึงเอ่ยถาม
“ยายอาเยว่เป็นอะไร เมื่อครู่นางยังดี ๆ อยู่ เหตุใดจึงกระอักเลือด ไม่ใช่ว่าดื่มยามาตลอดหรือ ท่านไม่ได้บอกว่าจะรักษาให้หายหรือ พี่ไท่ฟู่ ท่านหลอกข้าหรือ…”
นางถามต่อเนื่อง เวินจิ่นอวิ๋นไม่มีโอกาสได้แทรกเลย
เขามองยายอาเยว่ที่หมดสติ แล้วส่งสัญญาณให้มู่ฉือออกไปคุยข้างนอก
มู่ฉือตามเขาออกไป พอเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเขา ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ร้าย
นางอดไม่ได้ที่จะคว้าชายแขนเสื้อเขาไว้