กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 238 เปิดเผยความจริง ร้องไห้โศก
“……เวินจิ่นอวิ๋น ยายอาเยว่ยังมีชีวิตอยู่ นางยังมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่ เจ้า…เจ้าอย่า อย่าหลอกข้า”
มู่ฉือเฝ้าคาดหวังอย่างระมัดระวัง เชื่ออย่างทะนุถนอม พลางจ้องเวินจิ่นอวิ๋นไม่วางตา เพื่อดูว่าเรื่องที่เขาพูดเป็นความจริงหรือไม่
ทว่าน้ำตากลับพร่ามัวจนมองไม่เห็นชัด
ยามนี้นางเพียงอยากให้ยายอาเยว่ยังมีชีวิตอยู่ ขอแค่มีชีวิตอยู่…ก็พอ
แต่ศพไร้หัวที่คล้ายยายอาเยว่ยิ่งนักกลับทำให้นางกระวนกระวายใจ
นางหันไปมองศพไร้หัว น้ำตาพลันร่วงหล่น
เวินจิ่นอวิ๋นมีสีหน้าสุขุมและจริงใจอย่างยิ่ง
“องค์หญิง เรื่องเช่นนี้ กระหม่อมไม่มีทางหลอกพระองค์
“กระหม่อมช่วยคนไว้แล้ว ศพเป็นของปลอม เพื่อหลอกลวงผู้อื่น จึงให้คนเปลี่ยนเสื้อผ้ากับนักโทษประหารที่เดิมทีกำลังจะถูกตัดหัว