กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 235 หนังสือเอาใจสตรีหรือ?
ถึงตอนนี้ เวินจิ่นอวิ๋นจึงตระหนักว่าเหตุใดแม่นมหลิ่วกับเผยฮู่จึงทำใจแข็งไม่ลง เอ่ยเสียงเข้มบังคับให้องค์หญิงดื่มยา
เมื่อเผชิญท่าทางน่าสงสารเช่นนี้ ใครเล่าจะใจแข็งต่อได้ ล้วนใจอ่อนยวบลงทั้งสิ้น
ครั้นถึงคราวที่เขาต้องทำเรื่องนี้จริง ๆ ก็อดคิดตามใจนางเหมือนแม่นมหลิ่วกับคนอื่น ๆ ไม่ได้
แต่ยานี้จำเป็นต้องดื่ม
เวินจิ่นอวิ๋นถอนหายใจเอ่ยว่า
“องค์หญิงไม่ดื่มยา ไม่เพียงแต่แม่นมหลิ่วจะกลัดกลุ้มจนล้มป่วย
“หากไข้กำเริบรุนแรงขึ้น ถึงขั้นอาจทำให้สมองเสียหาย องค์หญิงก็จะกลายเป็นคนโง่เขลา…”
คนในผ้าห่มสะดุ้งเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ไม่เอา ไม่ให้แม่นมเป็นอะไร แล้วก็ไม่เอาของโง่! ข้า…ข้าไม่อยากกลายเป็นของโง่!”
มู่ฉือพูดพลางมุดออกจากผ้าห่ม เผยศีรษะกับมือเล็ก ๆ ออกมา