บทที่ 229 พี่ไท่ฟู่เป็นคนของข้า

บทที่ 229 พี่ไท่ฟู่เป็นคนของข้า

มู่ชิงชิงให้ข้ารับใช้ในวังหาแบบหนังสือสมรสมาหลายฉบับ แล้วคัดลอกตามแบบไว้หลายชุด ก่อนจะเลือกฉบับที่พอใจที่สุด

ซิ่งเอ๋อร์สาวใช้เห็นองค์หญิงใส่ใจเรื่องนี้ถึงเพียงนั้น ก็อดสงสัยไม่ได้

“องค์หญิง บทประพันธ์ของใต้เท้าไท่ฝู่ไพเราะถึงเพียงนั้น หากให้ท่านเขียนหนังสือสมรสด้วยตนเอง ย่อมดีกว่าแบบเหล่านี้แน่ เหตุใดองค์หญิงจึงยังเสียเวลาคัดลอกด้วยเพคะ?”

มู่ชิงชิงจัดกระดาษที่คัดลอกเสร็จแล้ววางแผ่บนโต๊ะอย่างประณีต มองชมด้วยความพึงพอใจ พลางพยักหน้าซ้ำ ๆ

จากนั้นนางลุกขึ้น ตบไหล่ซิ่งเอ๋อร์เบา ๆ แล้วอธิบายให้นางฟัง

“เรื่องนี้เจ้ายังไม่เข้าใจสินะ

“การแต่งงานเป็นเรื่องของเราสองคน หากทุกอย่างเป็นพี่ชายจิ่นอวิ๋นลงมือทำเพียงคนเดียว ก็เหมือนข้าไม่ได้มีส่วนร่วมเลย