บทที่ 226 ฉู่อันขอเข้าเฝ้าองค์หญิง

บทที่ 226 ฉู่อันขอเข้าเฝ้าองค์หญิง

กลิ่นคาวเลือดปะปนกับกลิ่นสุรา ชวนให้แสบจมูก

ฉู่อันอาศัยแสงเทียนริบหรี่ แล้วบังเอิญเหลือบเห็นว่าในมุมหนึ่งของห้องหนังสือ ใต้เท้าพิงกำแพงนั่งชันเข่า มือข้างหนึ่งกุมหน้าผาก ส่วนอีกข้างวางบนเข่าที่งอขึ้น เลือดไหลลงมาตามนิ้วมือที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนทีละน้อย

เขาซ่อนตัวอยู่ในความมืด ราวกับเทพเจ้าผู้หลับใหลซึ่งไม่ปรารถนาให้ผู้ใดมารบกวน

“ใต…ใต้เท้า!” ฉู่อันเบิกตาสั่นระริก รีบวิ่งไปตรงหน้าใต้เท้าทันที ก่อนทรุดเข่าลงด้วยร่างกายที่เย็นเฉียบ

“ใต้เท้า!”

พื้นเปื้อนเลือด ทำเอาฉู่อันตัวสั่นงันงก

เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

ทั้งที่เมื่อครู่ยังดี ๆ อยู่

เหตุใดใต้เท้าจึงทำร้ายตนเอง