บทที่ 220 องค์หญิงย่อมต้องออกเรือนเข้าสักวัน

บทที่ 220 องค์หญิงย่อมต้องออกเรือนเข้าสักวัน

นับตั้งแต่สอบคัดเลือกปลายเดือนไม่ผ่าน มู่ชิงชิงก็ไม่ได้ไปสำนักศึกษาสตรีอีกเลย

คำกล่าวที่แพร่หลายไปทั่วคือ—พิธีปักปิ่นขององค์หญิงจาวหยางใกล้เข้ามาแล้ว ต้องเตรียมงานพิธีครั้งใหญ่ จึงไม่มีเวลาไปเรียนที่สำนักศึกษาสตรี

ยังมีคนคาดเดาว่าผลสอบคัดเลือกขององค์หญิงย่ำแย่เกินไป จึงเสียกำลังใจ

แม้จะมีข้อสันนิษฐานมากมาย แต่กลับไม่มีใครสงสัยไปถึงฮองเฮา

ที่จริงแล้ว คนที่ขัดขวางไม่ให้มู่ชิงชิงไปสำนักศึกษาสตรีต่อก็คือฮองเฮา

พิธีปักปิ่นเป็นเพียงข้ออ้างที่หยิบมาใช้ได้พอดีเท่านั้น

แต่เรื่องนี้ก็ตรงกับความต้องการของมู่ชิงชิงพอดี

วันนั้นหลังรู้ผลสอบคัดเลือกของตน มู่ชิงชิงก็ทำใจอยู่พักใหญ่จริง ๆ แต่เรื่องที่จนถึงตอนนี้นางก็ยังทำใจไม่ได้ คือเรื่องที่มู่ฉือสอบได้คะแนนเต็ม

นางขุ่นเคืองยิ่งนัก ขุ่นเคืองผู้เขียนนิยายต้นฉบับว่าเกิดจากพ่อแม่เดียวกันแท้ ๆ เหตุใดจึงมอบสมองดี ๆ ให้มู่ฉือเพียงคนเดียว