บทที่ 215 ไม่ต้องให้เขารับผิดชอบ

บทที่ 215 ไม่ต้องให้เขารับผิดชอบ

หญิงสาวเห็นเวินจิ่นอวิ๋นยืนนิ่งอยู่ตรงประตูอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว จากนั้นก็สาดคำด่าใส่เวินจิ่นอวิ๋นอย่างสาดเสียเทเสียโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย บรรยากาศจึงยิ่งแปลกประหลาดและอึดอัดขึ้น

เวินจิ่นอวิ๋นไม่ได้แก้ต่างให้ตนเองแม้แต่ครึ่งคำตั้งแต่ต้นจนจบ

หลังหญิงสาวจนถ้อยคำโดยสิ้นเชิงแล้ว นางก็เดินจากไปทั้งหอบหายใจ

ก่อนจากไป นางยังเตือนมู่ฉืออย่างจริงจัง

“แม่นาง อย่ามัวมองแต่เรื่องตรงหน้า ต้องคิดเผื่อวันหน้าด้วย หากเขาไม่รับผิดชอบเจ้า ก็อย่าให้เขานอนเตียงเดียวกับเจ้า!”

มู่ฉือ:??

เด็กสาวกะพริบดวงตาบริสุทธิ์ไร้เดียงสามองเวินจิ่นอวิ๋น

เวินจิ่นอวิ๋นหลุบตาลง คารวะนางเล็กน้อย ก่อนเดินเข้าห้องโดยไม่มองไปทางอื่น แล้ววางยาลงบนโต๊ะ

“องค์หญิงทายาแล้วรีบพักผ่อนเถิด”