กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 210 เฉียวเอ้อร์มาหาถึงที่
นับจากเรื่องชุดมงคลสมรส มู่ฉือก็ลาหยุดติดต่อกันหลายวัน ไม่ได้ไปสำนักสตรีเลย
นางใช้ชีวิตในจวนอย่างเสรีไร้พันธนาการและสบายใจ ทุกวันล้วนมีความสุข
บางครั้งยังออกไปเดินตลาดกับเผยฮู่ ไปฟังนิทานที่โรงน้ำชา ทุกวันล้วนสบายอารมณ์
ช่วงนั้นจี้ชิงเหลียนก็มาที่จวนของท่านด้วยตนเองเพื่อเยี่ยมเยียน
ทุกครั้งองค์หญิงน้อยทำท่าอ่อนแอราวกับมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน จนจี้ชิงเหลียนไม่กล้าเร่งให้นางกลับไปเรียน
แต่พอจี้ชิงเหลียนจากไป นางก็กลับมามีชีวิตชีวา
แม่นมหลิ่วใส่ใจความคิดขององค์หญิงเป็นอย่างยิ่ง
ขณะหวีผมให้องค์หญิง นางถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ต่อไปองค์หญิงจะไม่ไปเรียนที่สำนักสตรีแล้วหรือเพคะ?”