บทที่ 196 หร่วนอิงเจี๋ยถูกจับ มัดไปยังห้องลับ

บทที่ 196 หร่วนอิงเจี๋ยถูกจับ มัดไปยังห้องลับ

นอกประตูสำนักศึกษาสตรีเป็นบันได

บันไดมีทั้งหมด 9 ขั้น

โม่หลียืนอยู่บนขั้นรองสุดท้าย

ยามมู่ฉือออกมา แสงอาทิตย์ก็ส่องเข้ามาทางด้านข้างของนาง

ผิวขาวผ่องของนางราวกับสะท้อนแสงได้ ทำเอาคนรอบข้างแทบมองใบหน้านางไม่ชัด

เมื่อค่อย ๆ ปรับสายตาให้ชินกับแสงสว่าง จึงมองเห็นโฉมงามล่มเมืองของนางได้

ใบหน้าเล็กเพียงฝ่ามือมีเครื่องหน้ารับกันอย่างพอเหมาะ หากงามเย้ายวนกว่านี้อีกนิดก็คงฉูดฉาด หากน้อยกว่านี้อีกหน่อยก็คงกลืนหายไปในหมู่สาวงามธรรมดา

นางก้าวเดินอย่างเชื่องช้า เอวบางอ้อนแอ้นราวกิ่งหลิวต้องลม ชวนให้ผู้คนรู้สึกสงสารและเอ็นดู

ยามลงบันได นางระมัดระวังเป็นพิเศษ