กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 178 ร่ำไห้ถาม: กับข้าวนี้ใครเป็นคนทำ?
หลังจากมู่ฉือชิมกับข้าวจานเล็กคำหนึ่ง ประกายวาววับพลันปรากฏในดวงตา นางมองเวินจิ่นอวิ๋นด้วยความยินดีอย่างเหลือเชื่อ
เวินจิ่นอวิ๋นสีหน้าไม่เปลี่ยน แววตาดุจสายน้ำ ราบเรียบไร้ระลอก
ทว่าหากเพ่งมองให้ดี จะเห็นว่ามือที่ซ่อนไว้เบื้องหลังของเขาซึ่งเดิมกำหมัดเล็กน้อย บัดนี้คลายออกแล้ว
มู่ฉือคีบกับข้าวอีกคำ
จากนั้นก็เอื้อมไปคีบอย่างอื่นต่อ
กับข้าวจานเล็กมีทั้งหมดสามจาน กับน้ำแกงหนึ่งถ้วย
นางชิมทีละอย่าง
ยามดื่มน้ำแกง นางยกถ้วยใบเล็กขึ้นจิบคำหนึ่ง
เมื่อน้ำแกงไหลลงคอ นางก็วางถ้วยลงเงียบ ๆ แล้วก้มหน้าห่อเหี่ยว