เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 173 องค์หญิงเจาหยาง ถูกลงโทษคัด 100 จบ
หลังหมดเวลาพักกลางวัน เหล่าศิษย์ก็ทยอยกลับมายังโถงสามฉื่อ
ตอนฉินนั่วเข้าไป นางเห็นองค์หญิงอันหยางนั่งอยู่ที่เดิมอย่างสบายดี จึงสงสัยว่านางไปพักกลางวันที่ไหน เหตุใดถึงไม่กลับมาเลย
หยางซู่ซู่มีสายตาเฉียบคม แวบเดียวก็เห็นว่าวิธีผูกสายคาดเอวขององค์หญิงอันหยางต่างจากก่อนพักกลางวัน
“ปมลั่วเสินที่ผูกนี่สวยจริง องค์หญิงผูกเองหรือ?”
มู่ฉือมองหยางซู่ซู่เพียงแวบเดียว แต่ไม่ได้ตอบ
หยางซู่ซู่ก็ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน เอ่ยประโยคถัดไปชวนคุยเรื่องอื่นทันที
อีกด้านหนึ่ง
หลังมู่ฉือออกไปได้ไม่นาน เวินจิ่นอวิ๋นก็ให้ข้ารับใช้ในวังนำชุดเครื่องนอนมาเปลี่ยนด้วยตนเอง โดยถอดชุดที่อยู่บนเตียงออกแล้วเปลี่ยนเป็นชุดใหม่
เขาทำเช่นนี้เพราะคิดว่าองค์หญิงคงไม่กลับมาอีก