บทที่ 144 ทายา ส่งหยกอุ่น

บทที่ 144 ทายา ส่งหยกอุ่น

หลังถูกดึงกลับมา มู่ฉือเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็สบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกยากหยั่งถึงของเวินจิ่นอวิ๋น

รูม่านตาของเขาลึกล้ำ ราวกับห้วงน้ำลึกที่มองไม่เห็นก้น

ใสกระจ่าง สงบนิ่ง ไร้ระลอกคลื่น

เขาจับนางไว้แน่นราวกับกลัวนางหนี ทว่าในดวงตาก็มีแววจนใจอยู่หลายส่วน

“องค์หญิง เวลากระชั้นชิดแล้ว อย่าดื้อ”

มู่ฉือไม่ชอบให้เขาสัมผัส จึงสะบัดมือเขาออกอย่างแรง

เพื่อไม่ให้องครักษ์เหล่านั้นตื่นตัว นางข่มความโกรธเอาไว้

“ใครอนุญาตให้เจ้ามาแตะต้องข้า!”

ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาของเวินจิ่นอวิ๋นไม่มีแววโกรธแม้แต่น้อย