กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 115 ข้าต้องการพี่จิ่นอวิ๋น
สีหน้าของเวินจิ่นอวิ๋นหม่นลงเล็กน้อย
แต่เพียงครู่เดียว เขาก็กลับมามีท่าทีสงบผ่อนคลายดังเช่นทุกวัน แล้วกล่าวกับมู่ฉือด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“องค์หญิงไม่เป็นอันใด กระหม่อมก็วางใจแล้ว”
จากนั้นเขาก็หันไปกล่าวกับหลิ่วมามา
“มามา ชายหญิงพึงวางตัวต่างกัน รบกวนประคององค์หญิงลงจากรถม้าด้วย”
หลิ่วมามาเห็นด้วยอย่างยิ่ง
ทว่าคำสั่งขององค์หญิงอยู่เหนือสิ่งอื่นใด
มู่ฉือใช้มือข้างหนึ่งรองข้อศอกอีกข้าง พลางใช้นิ้วแตะปลายคางเบา ๆ หลายครั้ง น้ำเสียงอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของข้าน้อย
“ไม่รู้ว่าเรื่องแบบคัดอักษรคราวก่อน ราชครูอธิบายกับพี่หญิงเจาหยางอย่างไร คราวนี้จัดการยากกว่าคราวก่อนเสียอีก