บทที่ 89 องค์หญิงอันหยางสังหารคนแล้ว

บทที่ 89 องค์หญิงอันหยางสังหารคนแล้ว

มู่ฉือนั่งยองลง ใช้กริชเล่มนั้นตัดเชือกป่าน

หลี่หรงเอ๋อร์เงยหน้ามองด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ปากร้องว่า “อย่า” ไม่หยุด

“องค์หญิง อย่าฆ่าข้า…ข้าอยากมีชีวิตอยู่ ต่อไปข้าจะเชื่อฟังท่านทุกอย่าง องค์หญิง อย่าตัดต่อเลย! องค์หญิง—”

มู่ฉือหัวเราะแผ่วเบา

“เจ้าอยากมีชีวิตอยู่ เสด็จพี่ฮวาฉางก็อยากมีชีวิตอยู่เช่นกัน แต่เรื่องเป็นตายมักมิได้ขึ้นอยู่กับใจเรา”

หลี่หรงเอ๋อร์ฟังเสียงกริชตัดเชือกป่านด้วยความสิ้นหวังยิ่งนัก

จากนั้น มู่ฉือก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนอีกครั้ง

“หนทางสู่ปรโลกยาวไกล เจ้าไปก่อนเถิด อีกไม่นานซานหลางของเจ้าก็จะตามไปอยู่เป็นเพื่อน”

“ไม่—” หลี่หรงเอ๋อร์ร้องเสียงดัง