บทที่ 88 หลี่หรงเอ๋อร์ถูกจับกลับมา

บทที่ 88 หลี่หรงเอ๋อร์ถูกจับกลับมา

ถ้อยคำที่แม่นมหลิ่วกับเหล่าองครักษ์พูดไว้ดังก้องอยู่ในหัว

หลังลังเลอยู่นาน หลี่เชียนอีก็กัดฟัน แล้วมุ่งหน้าไปยังรูสุนัขแห่งนั้น

แต่เขาไม่รู้เลยว่า ทุกความเคลื่อนไหวของเขาล้วนอยู่ในสายตาองครักษ์ทั้งหลาย

หลังมุดรูสุนัขออกมา เขายังไม่ทันได้ย่องไปถึงเรือนด้านหลัง ก็ถูกองครักษ์หลายคนขวางไว้เสียก่อน

เหล่าองครักษ์กวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วหันไปมองรูสุนัขที่เขาเพิ่งมุดออกมา พวกเขาพยายามกลั้นหัวเราะสุดกำลัง ก่อนแสร้งทำหน้าขรึมกล่าวว่า

“ท่านใต้เท้าหลี่ ท่านกำลังทำให้พวกเราลำบากใจแล้ว”

สีหน้าของหลี่เชียนเขียวคล้ำ ดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

เสื้อคลุมสะอาดสะอ้านของเขาเปื้อนดิน แม้แต่ใต้เล็บมือก็ยังมีโคลนติดอยู่ เขารู้สึกอับอายเหลือเกิน