กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 77 ราชครูเข้าข้างองค์หญิงอันหยาง
“จะเป็นราชครูเวินได้อย่างไร!”
หลังหลี่หรงเอ๋อร์ตะโกนจบ จู่ ๆ นางก็หมดความมั่นใจขึ้นมา
จริงด้วย
เหตุใดจะเป็นราชครูเวินไม่ได้เล่า
หากราชครูเวินคิดช่วยนาง แล้วเหตุใดจึงปล่อยให้หลี่เชียนพานางไป โดยไม่ช่วยพูดให้นางสักคำ
สาวใช้กลัวว่าคนเฝ้าข้างนอกจะได้ยิน จึงพูดเสียงเบาว่า
“แม่นาง วันนี้ตอนที่ท่านอยู่ในจวนราชครู ราชครูเวินส่งคนมาบอกบ่าวว่า ตอนนี้ใจของราชบุตรเขยมีแต่องค์หญิงอันหยาง ต่อให้องค์หญิงทำร้ายท่านจริง เขาก็ไม่ช่วยออกหน้าให้ท่านหรอกเจ้าค่ะ”
“ต่อให้ราชบุตรเขยเหินห่างกับองค์หญิงเพราะเรื่องนี้จริง แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ รอให้เขาคิดได้ว่าท่านเป็นคนยุยงให้เขากับองค์หญิงผิดใจกัน ท่านก็ไม่มีวันได้ผลดีแน่