กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 76 ราชครูช่วยข้าด้วย
เวินจิ่นอวิ๋นกล่าวต่อจากเรื่องก่อนหน้า แล้วเอ่ยต่อ
“รู้เพียงว่าเป็นเช่นไรยังไม่พอ ต้องรู้ด้วยว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น อาการป่วยขององค์หญิงมิใช่โรคหอบธรรมดา นอกจากมีปัจจัยแต่กำเนิดแล้ว ยังมีโรคทางใจร่วมด้วย”
“หากกระหม่อมเดาไม่ผิด องค์หญิงเคย…”
เมื่อได้ฟังคำคาดเดาของเวินจิ่นอวิ๋น มู่ฉือก็หนาวเหน็บไปทั้งร่าง
เผยฮู่อยากรู้เหตุผลอย่างร้อนใจ ครั้นเห็นเวินจิ่นอวิ๋นไม่พูดต่อ จึงถามไล่ “องค์หญิงเคยอะไรหรือ?”
ทว่าเวินจิ่นอวิ๋นกลับไม่ยอมพูดต่อไม่ว่าอย่างไร เขาลุกขึ้นแล้วสั่งฉู่อันแทน
“ไปที่คลัง เอากำยานสงบจิตมาจุดหนึ่งดอก”
“เวินจิ่นอวิ๋น!” เมื่อเห็นเวินจิ่นอวิ๋นลุกขึ้นจะจากไป เผยฮู่ก็รีบเรียกเขาไว้
ทันใดนั้น น้ำตาของมู่ฉือก็ร่วงพราวดุจไข่มุกขาดสาย หยดลงมาอย่างเงียบงัน