บทที่ 73 เผาทิ้งให้หมด

บทที่ 73 เผาทิ้งให้หมด

เมื่อเห็นหลี่หรงเอ๋อร์อยู่ในจวนองค์หญิง หลี่เชียนก็มีสีหน้าตกตะลึง

เขาไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ได้แต่ยืนนิ่งจ้องนางอย่างเหม่อลอย

สาวใช้รีบเข้าไปประคองหลี่หรงเอ๋อร์ แต่เพราะร่างกายนางเทอะทะ จึงพยุงอย่างไรก็ไม่ขึ้น

หลี่หรงเอ๋อร์จ้องหลี่เชียนเขม็ง น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สีหน้าดูเศร้าสร้อยอย่างยิ่ง

รอบด้านเงียบกริบ อากาศพลันแข็งค้าง

หยาดน้ำตาใสไหลอาบแก้มหลี่หรงเอ๋อร์ นางกัดริมฝีปาก ไม่เอ่ยวาจา

สาวใช้สองคนช่วยกัน จึงประคองนางให้ลุกขึ้นได้

ผ่านไปครู่ใหญ่ หลี่เชียนจึงค่อยหันมาถามมู่ฉือด้วยสีหน้าแข็งทื่อ

“อาฉือ เหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่”