เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 71 องค์หญิงเจาหยางไม่คู่ควรกับท่าน
หยางหวยซานถือหมากขาวเดินก่อน แต่ละก้าวล้วนระมัดระวังอย่างยิ่ง
ส่วนเวินจิ่นอวิ๋นที่ถือหมากดำ กลับดูผ่อนคลายรับมือได้อย่างไม่ติดขัดมาตลอด
เขาดูคล้ายไม่ใส่ใจแพ้ชนะ ทว่าทุกกระบวนท่าก็บีบหยางหวยซานจนแทบพ่ายยับ
แต่แปลกที่ทุกครั้งเมื่อหยางหวยซานคิดว่าเกมใกล้จบแล้ว เวินจิ่นอวิ๋นกลับเปิดทางรอดให้เขาอีกเส้นหนึ่ง
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หมากของเขาวนเวียนอยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย ทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง
หยางหวยซานมีฝีมือเล่นหมากล้อมเหนือชั้น แต่เพิ่งเคยเล่นอย่างยากลำบากถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรก
และเป็นครั้งแรกเช่นกันที่เขาหมดความอดทน อยากยอมแพ้แล้วเลิกเล่น
ทั้งสองมิได้เล่นหมากล้อมกันเพื่อความสนุกเท่านั้น
หลังวางหมากลงหนึ่งตัว หยางหวยซานก็เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ