กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 66 พี่เขยจะค่อย ๆ สอนเจ้าในภายหลัง
เวินจิ่นอวิ๋นยังไม่ทันพูดอะไร ฉู่อันก็ลนลานเสียเองแล้ว
เขากระวนกระวายใจ นั่งก็ไม่ติด ยืนก็ไม่เป็นสุข
“แย่แล้ว แย่แล้ว องค์หญิงเจาหยางฉลาดเพียงนั้น กลอุบายตื้น ๆ ของข้าหลอกนางไม่ได้หรอก
“ใต้เท้า รอยกัดบนคอท่านดูเรียบร้อยเพียงนี้ ปากข้าใหญ่ขนาดนี้ มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่เข้ากันแล้ว!
“องค์หญิงเจาหยางให้หมอหลวงรักษาข้า คงไม่ได้ทำเพื่อทดสอบข้าหรอกกระมัง!
“อ๊า! ใต้เท้า ตอนนี้ข้าไปหาสุนัขบ้าสักตัว ให้มันกัดข้าสักคำ ยังทันหรือไม่?”
ฉู่อันอีพูดไม่หยุด หากเขาเริ่มพูดขึ้นมา คนอื่นก็ไม่มีช่องให้แทรก
เวินจิ่นอวิ๋นนวดขมับ น้ำเสียงยังคงราบเรียบเช่นเดิม
“องค์หญิงยังไม่ได้สงสัย ข้าเพียงให้เจ้าไปซื้อยาติดตัวไว้ เผื่อมีเหตุไม่คาดฝัน”