กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 50 พี่ไท่ฟู่ ข้าวาดได้งามหรือไม่?
บนจดหมายยังคงมีนามรองเขียนด้วยลายมืออ่อนช้อย
—“พี่ไท่ฟู่ ตอนแมวติดสัดเสียงดังเหลือเกิน เสียงดังจนข้านอนไม่หลับ แต่เมื่อคืนข้ากลับหลับสบายมาก”
เวินจิ่นอวิ๋นเข้าใจความหมายของจดหมายดี
จดหมายฉบับนี้เขียนโดยองค์หญิงอันหยาง
นางต้องการบอกเขาว่าแมวเป็นฝีมือของนาง
ส่วนเหตุผลที่นางฆ่าแมวก็คือเพราะมันเสียงดังเกินไป
เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางต้องถลกหนังแมวตาย แล้วส่งซากมันมาที่จวนของเขา
ต่อมา ในวันรุ่งขึ้น เขาก็ได้รับจดหมายจากองค์หญิงอันหยางอีกฉบับ
คราวนี้ในซองจดหมายมีทั้งกระดาษเขียนจดหมายและภาพวาดเล็ก ๆ แผ่นหนึ่ง