บทที่ 49 แมวตายแห่งจวนราชครู

บทที่ 49 แมวตายแห่งจวนราชครู

หลังมู่ฉือออกจากเรือนแยกไป สาวใช้จึงกล้าเงยหน้าขึ้น

นางออกแรงอยู่พักใหญ่ กว่าจะพยุงหลี่หรงเอ๋อร์ให้ลุกขึ้นได้

เมื่อหัวเข่าพ้นจากแผ่นไม้ เข็มเหล็กหลายสิบเล่มก็ถูกดึงออกจากเนื้อหนัง ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้หลี่หรงเอ๋อร์เหงื่อเย็นไหลชุ่ม ร้องครวญครางไม่หยุด

นางคว้าแขนสาวใช้ไว้แน่น ขาทั้งสองข้างไร้เรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง

“ยา...รีบไปเอายามา...”

สาวใช้พยุงหลี่หรงเอ๋อร์ไปนั่งบนเก้าอี้ก่อน จากนั้นก็หยิบยาทาแผลที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาทันที

นางย่อตัวลงอย่างระมัดระวัง ค่อย ๆ เลิกชายกระโปรงของหลี่หรงเอ๋อร์ขึ้น

ผ้าที่ปกคลุมหัวเข่าเปื้อนเลือดจนแดงฉาน เลือดเหนียวข้น ทำให้แยกผ้าออกจากเนื้อหนังได้ยาก