บทที่ 28 ขอองค์หญิงพระราชทานน้ำ

บทที่ 28 ขอองค์หญิงพระราชทานน้ำ

มู่ฉือนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งอย่างผ่อนคลายเป็นพิเศษ ดวงตาคู่งามวาวระยับพร่างพราย ราวกับสายน้ำวสันต์อันเจิดจ้าสายหนึ่ง

เมื่อนางยิ้ม ดวงตาทั้งสองก็โค้งเป็นจันทร์เสี้ยว

“เริ่มถวายคำนับได้เลย ข้าจะฟังแทนเสด็จพี่ฮวาฉางเอง”

ดวงตาของหลี่หรงเอ๋อร์เต็มไปด้วยความอดกลั้น ภายในแขนเสื้อ มือทั้งสองกำแน่นเป็นหมัด

ยามนี้นางทั้งร้อนใจทั้งขุ่นเคือง

หากหลี่เชียนไม่จากไปเร็วนัก องค์หญิงอันหยางจะกล้ารังแกนางเช่นนี้ได้อย่างไร

ตั้งแต่ได้เป็นอนุนอกเรือนของหลี่เชียน นางก็ได้รับความโปรดปรานมาโดยตลอด

ต่อให้องค์หญิงฮวาฉางสูงศักดิ์เพียงใด ก็ยังไม่กล้าปฏิบัติต่อนางเช่นนี้

ภายใต้อาภรณ์ตัวหลวม ร่างของหลี่หรงเอ๋อร์สั่นระริกให้เห็นราง ๆ