บทที่ 27 ตำหนิหลี่หรงเอ๋อร์

บทที่ 27 ตำหนิหลี่หรงเอ๋อร์

สาวใช้แนบตัวมองลอดช่องประตู แล้วตะลึงงันไปชั่วขณะ

นางคิดว่าแม่นางของตนงดงามเป็นที่สุดในโลกมนุษย์แล้ว

แต่เมื่อเทียบกับคนที่อยู่ด้านนอก ก็ถูกบดขยี้จนกลายเป็นธุลีในพริบตา

หลี่หรงเอ๋อร์เริ่มหมดความอดทน

“เจ้าไปมองอะไรตรงนั้น?”

หากเป็นหลี่เชียน สาวใช้คงเปิดประตูไปนานแล้ว

เห็นได้ว่าคนด้านนอกต้องเป็นคนอื่นแน่

สาวใช้ได้สติ รีบรายงานหลี่หรงเอ๋อร์

“มะ...แม่นาง ข้างนอกมีสตรีงดงามมากผู้หนึ่ง บ่าวไม่รู้จักเจ้าค่ะ”