ตอนจบภาคหลัก

ตอนจบภาคหลัก

เฉียวหว่านเหยียนยุ่งมาหลายวัน ในที่สุดก็มีเวลานอนตื่นเองตามธรรมชาติเสียที

นางนั่งเอกเขนกอยู่บนเตียงมองดูพวกสาวใช้ที่คุกเข่าอยู่นอกม่านโปร่ง อารมณ์ดีอย่างน่าประหลาด

จื่อยวนเดินเข้ามา “เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ เมื่อวานท่านคุยกับฮูหยินจนดึกดื่นขนาดนั้น จะพักผ่อนต่ออีกหน่อยไหมเจ้าคะ”

เฉียวหว่านเหยียนสวมรองเท้าพลางลุกขึ้น “ไม่ต้องหรอก มาช่วยข้าแต่งตัวเถอะ”

จดหมายจากเป่ยหมิงที่ส่งมาเมื่อวานบอกว่า วิหารศักดิ์สิทธิ์ที่เยว่หลิงยังต้องใช้เวลาอีกยี่สิบวันถึงจะสร้างเสร็จ แต่นางตอบจดหมายกลับไปว่าจะรอให้ผ่านคืนส่งท้ายปีก่อนแล้วค่อยไป

ปีนี้เป็นปีที่นางมีความสุขที่สุด คืนส่งท้ายปีย่อมต้องอยู่ฉลองพร้อมหน้ากับครอบครัว

อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา

พอแต่งตัวเสร็จ เฉียวหว่านเหยียนก็ข้ามมื้อเช้าไปกินมื้อเที่ยงเลย ซึ่งอวิ๋นเหิงกับอวิ๋นเหยาก็มาถึงในตอนนี้นี่เอง

“หว่านเหยียน ข้าจะกลับแล้วนะ”