ทูตส่งตัวเจ้าสาว

ทูตส่งตัวเจ้าสาว

เสิ่นเช่อเอี้ยวตัวหลบวับ เมื่อวานเจียงฉีอวิ๋นคนบ้านั่นบุกมาหาถึงที่ หากไม่ใช่เพราะคณะทูตซีหลิงกับองครักษ์เงาอยู่กันพร้อมหน้า ตัวเขาคงโดนอีกฝ่ายฟันบาดเจ็บไปแล้วจริง ๆ

แต่ต่อให้ไม่ถึงขั้นโดนเจียงฉีอวิ๋นฟันจนลุกไม่ขึ้นจากเตียง แขนของเขาก็ยังโดนกระบี่เฉือนไปแผลหนึ่งอยู่ดี

อีกประเดี๋ยวก็ต้องเดินทางกลับซีหลิงแล้ว หากโดนฟาดจนตัวลายพร้อยแล้วทำให้การเดินทางกลับบ้านเมืองต้องล่าช้าออกไป คงได้ไม่คุ้มเสียแน่

ปลายด้ามแส้ในมือเฉียวหว่านเหยียนยันอยู่กับที่วางแขนของเก้าอี้ นางเอียงคอน้อย ๆ มองเสิ่นเช่อที่เอี้ยวตัวหลบไป

“จะหลบทำไมกัน วันข้างหน้าข้าก็ต้องแต่งให้เจ้าแล้ว เจ้าชินไว้ก่อนตั้งแต่ตอนนี้ไม่ดีหรือไร”

คำพูดนี้ฟังดูมีเหตุผลจนเถียงไม่ออก เสิ่นเช่อไม่ได้รีบโต้แย้งความคิดของนางทันที แต่กลับให้ข้อเสนอแนะแทน