กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เรามาทำข้อตกลงกันเถอะ
เฉียวหว่านเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไม่ใช่เขาหรอก ตอนนั้นเขาคงยังไม่รู้ว่าฮ่องเต้จะตัดสินพระทัยอย่างไรต่อไป”
จื่อยวนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อีกครั้งอย่างหมดอาลัยตายอยาก
ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นบ้างทางนี้ก็ไม่รู้เลยสักนิด ช่างมืดแปดด้าน ร้องขอความช่วยเหลือจากใครก็ไม่ได้จริง ๆ
ฮองเฮาเสด็จไปที่ตำหนักหยั่งซิน พอเห็นเฮ่อจืออวี่คุกเข่าอยู่บนพื้นอิฐนอกตำหนัก ในใจก็สงสารจับใจ ทั้งยังโมโหที่เขาไม่รู้จักหนักเบาเอาเสียเลย
“เจ้ามาคุกเข่าตรงนี้จะมีประโยชน์อะไร? ยังไม่รีบลุกขึ้นแล้วกลับวังบูรพาของเจ้าไปอีก?”
เฮ่อจืออวี่เอาแต่มองประตูตำหนักที่ปิดสนิท พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ลูกอยากทูลขอให้เสด็จพ่อถอนราชโองการ แล้วพระราชทานสมรสให้ลูกพ่ะย่ะค่ะ”