ราชโองการ

ราชโองการ

เจียงฉีอวิ๋นโดนด่าก็ไม่โกรธ เพราะเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายโมโหจนใจพังไปแล้ว

“ข้าจะกวนประสาทเจ้าให้ตาย โมโหตายไปเลย!”

เสิ่นเช่อไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินกลับเข้าไปในห้องทันที

เพียงครู่เดียว เขาก็ถือกระบี่ยาวก้าวอาด ๆ ออกมา

เจียงฉีอวิ๋นหัวเราะเยาะ “เจ้ากล้าฆ่านายน้อยอย่างข้าในแคว้นต้าโยวหรือไง?”

“ฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่ทำให้เจ้านอนซมลุกไม่ขึ้นไปสามวันสามคืนจนไปงานเลี้ยงวันเกิดไม่ได้ก็พอแล้ว!”

ว่างมากหรือไงถึงได้ถ่อมากวนประสาทเขาถึงที่ ช่างน่ารำคาญสิ้นดี