มีดอาบน้ำผึ้ง

มีดอาบน้ำผึ้ง

ตอนบ่ายเฉียวหว่านเหยียนกลับมานอนพักผ่อนที่เรือนหย่งหนิง เหล่าสาวใช้ที่กำลังปัดกวาดในลานเรือนต่างพากันถอยออกไป เพราะกลัวจะส่งเสียงรบกวนเวลาพักผ่อนของนาง

พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็หลับยาวรวดเดียวจนสว่าง เป็นเช้าของอีกวันแล้ว

เฉียวหว่านเหยียนนั่งเหม่อเรียกสติตรงขอบเตียงอย่างเกียจคร้าน น้ำเสียงยังติดงัวเงียอ่อนเปลี้ยเพราะเพิ่งตื่นนอน

“หลิวเยียนหรันมาหรือยัง”

จื่อยวนส่ายหน้า

เฉียวหว่านเหยียนสร่างง่วงไปหลายส่วน เมื่อวานเกิดเรื่องกะทันหันจนยังไม่ได้ให้ยาถอนพิษกับอีกฝ่าย มาตอนนี้กลับยังไม่มาหานาง หรือว่านางไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้วจริง ๆ ถึงไม่หวงแหนชีวิตไร้ค่านั่นแล้ว?

“เจ้าไป...”

ยังพูดไม่ทันจบ สาวใช้ด้านนอกก็เดินเข้ามา “คุณหนูเจ้าคะ คนเฝ้าประตูมารายงานว่า ทางวังบูรพาให้เชิญคุณหนูไปพบเจ้าค่ะ”