กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ขอมอบความประหลาดใจเล็ก ๆ ให้เจ้า เฮะ ๆ~
เฉียวหว่านเหยียนถอนหายใจยาว “ช่างเถอะ ยื่นคอก็ตาย หดคอก็ตาย ยังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดี”
ในเมื่อเฉียวอี้ฮวนอยู่ข้างใน นางก็ต้องเข้าไปให้ได้
พอลงจากรถม้า เฉียวหว่านเหยียนก็เดินขึ้นบันได องครักษ์หน้าประตูจำนางได้ จึงถามด้วยความเคารพว่า “คุณหนูรองมาได้อย่างไรหรือขอรับ”
เฉียวหว่านเหยียนบอกว่า “ข้ามีธุระสำคัญอยากจะเข้าพบฝ่าพระบาท ไม่ทราบว่าฝ่าพระบาทพอจะมีเวลาพบข้าหรือไม่ ได้ยินว่าพี่สาวคนโตของข้ามาที่นี่ นางเข้าไปแล้วหรือยัง”
องครักษ์พยักหน้า “คุณหนูใหญ่เฉียวอยู่ข้างในขอรับ ขอให้คุณหนูรองรอสักครู่ ข้าจะไปกราบทูลถามฝ่าพระบาทก่อน”
เฉียวหว่านเหยียนพยักหน้า “รบกวนด้วย”
สีหน้าของเฉียวหว่านเหยียนยังคงราบเรียบตามปกติ แต่จื่อยวนพอได้ยินเช่นนั้น ในใจกลับยิ่งกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ