คำขู่ไร้เสียง

คำขู่ไร้เสียง

จิ้งซินเบิกตาค้าง เฉียวหว่านเหยียนมองสภาพศพของเขาแล้วรู้สึกเพียงแค่เสียดายนิดหน่อย ไม่มีความกลัวหรือกระวนกระวายใจจากการฆ่าคนเลยสักนิด

เพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยไว้ นางเลยทำเพียงแขวนคอเขาจนตายเท่านั้น

ช่างปล่อยให้เขาสบายเกินไปจริง ๆ คนอย่างจิ้งซินควรจะถูกทำลายชื่อเสียงจนป่นปี้ แล้วค่อยจับทำเป็นคนหมูนอนรอความตายถึงจะสาสม

ช่างเถอะ ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นเขตอารามสงฆ์ จะลงมือเหี้ยมโหดถึงเพียงนั้นได้อย่างไรกัน

ขืนทำแบบนั้น มิใช่ว่าเป็นการลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรอกหรือ

“ทำตามแผนต่อไปเถอะ”

จื่อยวนกำลังจะขานรับก็พลันเห็นเงาคนแวบผ่านไปแต่ไกล “ใครน่ะ!”

สิ้นเสียงพูด สองขาก็ก้าวไววิ่งตรงไปยังหน้าต่างทันที