กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตายตาไม่หลับ
จิ้งซินทำราวกับไม่ได้ยิน เขาหยิบไม้กวาดแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังระเบียงทางเดิน
ท่าทีสงบนิ่งเรียบเฉยเช่นนี้ ทำให้พวกพระที่จงใจมาระรานเขารู้สึกกร่อยไปตามๆ กัน
เวลาแกล้งคน ยิ่งอีกฝ่ายตอบโต้อย่างรุนแรงหรืออับอายจนโมโห ถึงจะสนุกสะใจที่สุด
ใช่ว่าจิ้งซินจะไม่รู้ว่าชื่อเสียงของตนป่นปี้หมดแล้ว ตลอดทางจากเมืองหลวงกลับมายังวัดหลวง ราษฎรด่าทอเขาอย่างไร และขว้างปาไข่เน่าเศษผักเน่าใส่ตัวเขาอย่างไรบ้าง เขาย่อมรู้ดีแก่ใจ
จากอดีตเจ้าอาวาสวัดหลวงที่ผู้คนเคารพเลื่อมใส มีพระสงฆ์จากทั่วทุกสารทิศเดินทางมากราบไหว้
ยามนี้กลับกลายเป็นพระปีศาจในปากทุกคน ใครๆ ต่างก็ถ่มน้ำลายด่าทอและเหยียดหยามได้ตามอำเภอใจ