ซื้อใจ

ซื้อใจ

เมื่อตอนกลางวันเฉียวอี้ฮวนต้องเปลืองแรงไปไม่น้อยกว่าจะเอาตัวรอดมาจากถนนสายหลักได้ แถมขากลับยังซวยไปเจอกับลู่โก่วเซิ่งเข้าอีก หากไม่มีเจ้าหน้าที่หลวงเดินผ่านมาพอดี นางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ทีแรกคิดจะกลับเข้าวังตรง ๆ แต่ระยะทางไปถึงประตูวังนั้นไกลเกินไป เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นระหว่างทาง นางจึงกลับมาที่จวนเสนาบดีแทน

เฉียวอี้ฮวนอ้างว่าจะพักผ่อนแล้วบอกให้เสี่ยวอิ๋งกลับไป ไม่ต้องอยู่เฝ้า พอปิดประตูลง นางก็แอบดูจนเห็นเสี่ยวอิ๋งกลับเข้าห้องไป และเฝ้ามองอยู่นานก็ไม่เห็นประตูบานนั้นเปิดออกมาอีกเลย

พอยามโหย่ว จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องของเสี่ยวอิ๋งดังขึ้น

พอเสี่ยวอิ๋งเปิดประตูออกไปก็ถึงกับชะงักงันกับภาพที่เห็นตรงหน้า

“คุณ...คุณหนู!”