พ่อกับลูกสาว

พ่อกับลูกสาว

เฉียวหว่านเหยียนนอนหลับสนิทตลอดคืนโดยไม่ฝันอะไรเลย

พอแต่งตัวกินมื้อเช้าเสร็จและเตรียมตัวจะกลับเมืองหลวง เฉียวอี้ฮวนก็ล่วงหน้ากลับไปก่อนแล้ว

เฉียวหว่านเหยียนไม่ได้รีบร้อนกลับเมืองหลวง นางเอนกายพิงหมอนนุ่มอ่านหนังสืออยู่ในรถม้าอย่างเกียจคร้าน วิ่งไปได้ครึ่งชั่วยาม รถม้าก็ค่อย ๆ ชะลอหยุดลง

จื่อยวนผลักหน้าต่างมองออกไปข้างนอกแวบหนึ่ง ก่อนจะเปิดหน้าต่างออก เฉียวหว่านเหยียนจึงมองเห็นรถม้าที่คว่ำอยู่ข้างนอกพอดี รวมถึงเฉียวอี้ฮวนที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงอยู่บ้าง

เห็นได้ชัดว่าตอนรถม้าพลิกคว่ำนางอยู่ข้างใน ตอนนี้รถม้ายังจัดการไม่เสร็จ นางจึงไม่มีเวลามาห่วงภาพลักษณ์ตัวเอง

ดูท่าแล้ว คงร้อนใจอยากรีบกลับเมืองหลวงล่ะสิ

“หว่านเหยียน?” เฉียวอี้ฮวนร้องเรียกชื่อนางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น