กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แค่ข้าใช้สมองนิดหน่อยก็ปั่นหัวนางจนหมุนติ้วได้แล้ว
เสิ่นลิ่งอี๋บอกว่า “ชานี้ร้อนไปสักหน่อย ประเดี๋ยวข้าค่อยชิมฝีมือของเซี่ยนจู่นะเจ้าคะ”
เฉียวอี้ฮวนยิ้ม “เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่ข้าชอบดื่มชาร้อนๆ มากกว่า รู้สึกว่ากลิ่นชาจะหอมเข้มข้นกว่าน่ะ”
เสิ่นลิ่งอี๋ยิ้มพลางเยินยอ “เซี่ยนจู่พูดถูกทีเดียวเจ้าค่ะ แต่ละคนก็มีวิธีดื่มต่างกันไป อะไรที่เหมาะกับตัวเองที่สุดนั่นแหละถึงจะดี!”
เฉียวอี้ฮวนไม่ได้พูดอะไรต่อ นางยกจอกชาขึ้นมาท่ามกลางสายตาที่ตั้งตารอของเสิ่นลิ่งอี๋
พอจะจิบสักอึกก็พลันชะงักไป เฉียวอี้ฮวนหลุบตามองน้ำชาควันกรุ่นในถ้วย จู่ๆ ก็รู้สึกทะแม่งๆ จนเกิดความระแวงขึ้นในใจ
เมื่อครู่นี้เสิ่นลิ่งอี๋มองนางด้วยแววตาคาดหวังเหลือเกิน คล้ายรอให้นางดื่มลงไป