ผู้วางหมาก

ผู้วางหมาก

เสิ่นลิ่งอี๋อ้างว่ารู้สึกไม่ค่อยสบายจะไปพักที่ห้องสมาธิสักหน่อยแล้วรีบผละไป ก่อนไปเฉียวหว่านเหยียนมองเห็นสีหน้าตื่นเต้นปนคาดหวังของนางได้อย่างชัดเจน

คนเราอย่างไรก็ต้องออกไปเปิดหูเปิดตาดูโลกบ้าง ต้องมีประสบการณ์ให้มากเข้าไว้ ต่อให้ไม่มี ก็ควรมีผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมาเยอะคอยสั่งสอนอบรม

ไม่อย่างนั้น ก็คงต้องลงเอยแบบเสิ่นลิ่งอี๋นี่แหละ

โดนคนหลอกปั่นหัวจนหมุนติ้ว แล้วยังต้องมาขอบคุณข้าอีก

เสียทีที่เกิดเป็นถึงหลานสาวท่านโส่วฝู่แท้ ๆ

จื่อยวนถาม “คุณหนู พวกเราจะทำยังไงกันต่อเจ้าคะ”

เฉียวหว่านเหยียนอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “ทำยังไงน่ะหรือ”

นางชะงักไปนิดก่อนจะยิ้มออกมา “กินอาหารเจสักมื้อ ไปเดินเล่นแถวเขาหลังวัด แล้วรอดูละครสนุก ๆ ก็พอ”