ขวางทางข้า ก็ต้องไปตายอย่างว่าง่ายสิ

ขวางทางข้า ก็ต้องไปตายอย่างว่าง่ายสิ

ชายหนุ่มเพิ่งก่อเรื่องทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่ในหอหมิงเยวี่ย คนโง่เง่าไร้ปัญญาอย่างเขาดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับคนโง่ทึ่มอย่างตน นึกว่าอีกฝ่ายเถียงสู้ไม่ได้จนกลัวตนจนหัวหดแล้วเผ่นหนีไป

มื้อนี้เขาดื่มเหล้าไปตั้งไม่น้อยตั้งแต่เช้าตรู่ กลิ่นเหล้าหึ่งจนเมาหัวราน้ำ

เขาเดินโซซัดโซเซไปมาอยู่บนถนนสายยาว

ทันใดนั้น หญิงสาวที่แต่งกายเป็นสาวใช้คนหนึ่งก็เข้ามาขวางเขาไว้ตรงที่ปลอดคน

ลู่โก่วเซิ่งมองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มชั่วร้ายพลางยื่นมือจะไปลูบหน้านาง แต่ชูลู่เอี้ยวตัวหลบได้ทัน

นางข่มความสะอิดสะเอียนไว้แล้วพูดว่า “คุณหนูของข้าชวนเจ้าไปคุยธุระที่โรงน้ำชาเฉิงหยางตอนบ่ายคล้อย ถ้าไปตรงเวลา คุณหนูของข้าจะให้เงินเจ้าอีกสิบตำลึงด้วย”