กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คุณหนูของข้าแค่ขยับความคิด ก็มีแต่แผนการเล่นงานคน
“ถอยไปนะ!” เสิ่นลิ่งอี๋ร้องเสียงดัง พลางขยับถอยไปข้างหลังเพื่อหลบ
เฉียวหว่านเหยียนยิ้มออกมา ทันใดนั้นชูลู่ก็รีบวิ่งมาขวางหน้าเธอ “คุณหนูรอง คุณหนูของบ่าวมีโรคหอบหืดจริงๆ นะเจ้าคะ ไวต่อขนสัตว์พวกนี้มาก หากท่านยังเดินเข้ามาอีกเกรงว่าคุณหนูของบ่าวจะหอบกำเริบ ถึงตอนนั้นท่านเองก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้นเหมือนกัน!”
เฉียวหว่านเหยียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ยี่หระ “ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล แต่ห้องส่วนตัวห้องนี้ข้าให้หอหมิงเยวี่ยจองไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว คุณหนูของเจ้าบุกรุกเข้ามาเอง คงไม่ใช่จะให้ข้าเป็นฝ่ายออกไปหรอกนะ?”
ชูลู่รีบใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว “ถ้าอย่างนั้นหากคุณหนูรองไม่รังเกียจ ก็ร่วมโต๊ะกินด้วยกันเถิดเจ้าค่ะ วันนี้คุณหนูของบ่าวจะจ่ายเอง ถือว่าเลี้ยงข้าวคุณหนูรอง”