กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ใจถวิลหา
เฮ่อเยี่ยนหลี่ช่วยพยุงนางให้ยืนมั่น “ด่าคนอีกแล้ว ปากเจ้าไปชุบยาพิษมารึไง”
เฉียวหว่านเหยียนถาม “เหตุใดท่านอ๋องถึงมาอยู่ที่นี่ได้เจ้าคะ”
เฮ่อเยี่ยนหลี่ตอบหน้าตาเฉยหัวใจไม่เต้นผิดจังหวะ “เมื่อกี้ตรงบันไดเจอคนรู้จักเลยคุยกันนิดหน่อย ไม่นึกว่าจะมาเจอกับคนซุ่มซ่ามอย่างเจ้า เกือบจะชนอ๋องผู้นี้เข้าให้แล้ว เจ้าออกมาทำไมกัน”
เขาพูดจบก็เหลือบมองไปข้างหน้า ที่หน้าประตูห้องส่วนตัวไม่มีใครเดินตามออกมาเลยสักคน
เฉียวหว่านเหยียนบอก “วันนี้ข้าตั้งใจเลี้ยงข้าวท่านอ๋อง แต่การพาแขกอื่นมาโดยพลการทำให้ท่านอ๋องไม่สบอารมณ์ ย่อมต้องตามท่านอ๋องผู้ขี้หึงไปกินข้าวที่อื่นสิเจ้าคะ”
เฮ่อเยี่ยนหลี่จับใจความได้สองคำอย่างแม่นยำ “ขี้หึง?!”
เฉียวหว่านเหยียนเลิกคิ้ว “ขี้หึงอะไรหรือเจ้าคะ”