ตัวประกอบตัวร้ายนี่ไม่มีสมองกันจริง ๆ ด้วย

ตัวประกอบตัวร้ายนี่ไม่มีสมองกันจริง ๆ ด้วย

ทั้งสามคนพากันไปที่ถนนเฟิ่งหลินซึ่งเป็นย่านที่คึกคักที่สุด แล้วเลือกร้านสุราที่ดีที่สุดบนถนนสายนี้เพื่อเปิดห้องส่วนตัว หลิวเยียนหรันโบกมือสั่งเสี่ยวเอ้ออย่างใจป้ำให้ยกอาหารที่ดีที่สุดขึ้นมาทั้งหมด

พ่อของหลิวเยียนหรันกลัวว่าจะสิ้นเปลืองเกินไป หลิวเยียนหรันจึงตบหน้าอกตัวเองพลางบอกว่า “ท่านพ่อ ตอนนี้ลูกสาวท่านมีเงินนะ! ท่านไม่รู้หรอกว่า ของที่ซูเฟยเหนียงเหนียงในวังประทานให้เล่น ๆ น่ะ แต่ละอย่างล้วนมีค่ามหาศาล วันนี้ท่านกินให้สบายใจได้เลยเจ้าค่ะ”

สามคนพ่อลูกอยู่ด้วยกันอย่างอบอุ่น พูดคุยหัวเราะกันจนกินข้าวเสร็จ เสี่ยวเอ้อก็เคาะประตูแล้วเดินมาหาพ่อของหลิวเยียนหรัน กระซิบข้างหูสองสามประโยค จากนั้นพ่อของหลิวเยียนหรันก็ลุกขึ้นยืน