ทำไมเขาถึงโชคดีขนาดนั้น?

ทำไมเขาถึงโชคดีขนาดนั้น?

จิงหยวนกับคนอื่น ๆ ตั้งท่าจะก้าวขึ้นหน้า แต่เจียงฉีอวิ๋นก็ยังไม่มีทีท่าจะหลบ เขายืนขวางอยู่หน้าเฉียวหว่านเหยียนคอยบังนางเอาไว้มิดชิด

เฮ่อจืออวี่สีหน้ามืดมน ในใจหมดความอดทนแล้ว แต่ก็ไม่อยากแสดงออกต่อหน้านางจนเกินงาม

“ข้าแค่จะคุยกับนาง กลางวันแสก ๆ เจ้าจะมาระแวงอะไรนักหนา?”

เจียงฉีอวิ๋นไม่พูดอะไร แค่น้องหว่านเหยียนมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น ต่อให้ข้างหน้าจะเป็นดงดาบทะเลเพลิง เขาก็จะยอมเสี่ยงชีวิตมายืนขวางหน้านางไว้

จิงหยวนพูดขึ้นว่า “เสี่ยวโหวเหยีย ฝ่าพระบาทแค่อยากจะคุยกับคุณหนูรอง ท่านทำแบบนี้คิดจะขัดพระบัญชารัชทายาทหรือขอรับ?”