มิน่าเจียงฉีอวิ๋นถึงบอกว่าไม่เจ็บ

มิน่าเจียงฉีอวิ๋นถึงบอกว่าไม่เจ็บ

เฮ่อเป่าจูไม่ได้คิดอะไรเยอะขนาดนั้น ได้แต่พูดอ้อมแอ้มอยู่ข้างๆ ว่า “เอ่อ เสด็จพี่ ต่อให้จะกริ้วแค่ไหน ออกไปตีกันข้างนอกได้ไหมเพคะ? ที่นี่เพิ่งตกแต่งเสร็จ อีกไม่กี่วันก็จะเปิดร้านแล้ว หรือไม่...หรือไม่ก็ไปลานหลังเรือนก็ได้!”

กัวลี่เฉิงมือไวตาไวรีบดึงเฮ่อเป่าจูหลบไปข้างๆ ถัดจากนั้นทันทีแม่ทัพจงอู่ก็โดนถีบกระเด็นออกมา แม้จะหลบพวกโต๊ะเก้าอี้ได้อย่างเหมาะเจาะ แต่กลับพุ่งตรงไปยังจุดที่เฮ่อเป่าจูเพิ่งยืนอยู่เมื่อครู่นี้พอดี

เฮ่อเป่าจู “..........”

ไม่พังข้าวของก็จริง แต่จะเอามาชนตัวข้าก็ไม่ได้เหมือนกันนะ...

ตอนนี้เฉียวหว่านเหยียนปวดหัวแทบระเบิด รับรู้ได้เพียงว่ามีคนวางนางลงบนเตียงนุ่มๆ และมีคนกำลังจับแขนของนางไว้