กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
รักนาง คือสิ่งที่ดีที่สุดที่ข้าเคยทำ
เฉียวหว่านเหยียนมองปราดเดียวก็เห็นชายที่สวมหมวกคลุมหน้าคนนั้น ดูเหมือนจะรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง จึงมองอยู่นานพอสมควร
ตอนนี้หัวใจของอวิ๋นเหิงเต้นรัวเร็วมาก ทั้งกลัวนางจะจำได้และทั้งตั้งตารอให้นางจำได้ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้งจนเตรียมตัวไว้พร้อมแล้วว่าจะพูดอะไรหากนางจำตนได้
แต่...
เฉียวหว่านเหยียนดึงสายตากลับมาอย่างรวดเร็วแล้วเดินไปข้างกายเฮ่อเยี่ยนหลี่ ดึงชายแขนเสื้อของเขาพลางยิ้มหวานหยดย้อย
“พี่เยี่ยนหลี่ รอข้านานแล้วใช่ไหมเจ้าคะ”
อวิ๋นเหิงชะงักงันไป เนิ่นนานก็ยังไม่ได้สติกลับมา
เขาคิดว่า ต่อให้ตนจะสวมหมวกคลุมหน้า แต่ส่วนสูงและรูปร่างก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเสียหน่อย