กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เหอะ ผู้ชาย
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น สาวใช้ของเรือนหย่งหนิงมองเห็นแต่ไกลว่าลู่จินเหย่คุกเข่าอยู่ในลานเรือน
เช้าตรู่ขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าคุกเข่ามาทั้งคืน
สาวใช้สองคนนำดอกไม้สดเข้าไปจัดวางในเรือนหย่งหนิงแล้วค่อยๆ ก้าวออกมาอย่างระมัดระวัง อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองลู่จินเหย่แวบหนึ่ง พอสบตากันก็รู้ใจ รีบสาวเท้าออกจากลานเรือนหย่งหนิงไปอย่างรวดเร็ว
“เห็นหรือยัง รอยฝ่ามือบนหน้าของลู่จินเหย่ชัดขนาดนั้น ท่าทางคงโดนตบไปไม่น้อยเลยนะ”
“คุณหนูปกติไม่เคยนอนดึก รอยฝ่ามือบนหน้านั่นคงโดนตั้งแต่เมื่อคืน นี่ต้องตบไปกี่ทีกันนะ มือคุณหนูจะเจ็บหรือเปล่าก็ไม่รู้ ประเดี๋ยวพอคุณหนูตื่นแล้ว พวกเราไปเอาน้ำยาแก้บวมมาให้คุณหนูแช่หน่อยดีไหม”