เจ้าดวงไม่ค่อยดี

เจ้าดวงไม่ค่อยดี

เฉียวชูเสวี่ยทรุดนั่งอยู่กับพื้นพลางก้มหน้าด้วยความหวาดกลัวและไม่สบายใจ ผ่านไปครู่ใหญ่ก็ส่ายหน้าเบา ๆ “ขะ...ข้าเพิ่งพูดความจริงไปหมดแล้วนะ”

คำพูดนี้ฟังดูไม่มั่นใจเอาเสียเลย แต่เฉียวชูเสวี่ยก็ยังดึงดันที่จะไม่อธิบายอะไรต่อ

ทั้งที่คนที่อยู่ตรงหน้าคือรัชทายาท คือรัชทายาทที่ชอบเฉียวอี้ฮวนและน่าจะรังเกียจเฉียวหว่านเหยียน แต่ไม่รู้ทำไม ลางสังหรณ์ในใจกลับบอกนางอย่างชัดเจนว่า ห้ามพูดออกไปเด็ดขาด

คำพูดขององครักษ์คนนั้นต้องหลอกนางแน่ ๆ รัชทายาทจะฆ่าคุณหนูตระกูลสูงในเมืองหลวงอย่างนางโดยไม่มีเหตุผลและไม่มีหลักฐานได้ยังไง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ารัชทายาทมีชื่อเสียงดีงามเลื่องลือไปทั่วหล้า ทั้งเป็นคนที่เข้าถึงง่ายและอ่อนโยนอย่างยิ่ง ไม่มีทางทำเรื่องโหดร้ายแบบนั้นแน่!