กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หม่อมฉันขอแจ้งเอาผิดเฉียวหว่านเหยียนที่มองชีวิตคนเป็นผักปลา
ตอนที่จิงหยวนหิ้วตัวเสี่ยวอิ๋งออกมานอกลานบ้านเพื่อจะลงมือฆ่า ก็เหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งที่ควรจะจากไปตั้งนานแล้ว
“ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่ เจ้าไม่ได้ไปแล้วหรอกหรือ”
ในเรือนพัก เฮ่อจืออวี่กับเจียงฉีอวิ๋นทยอยเดินตามออกมา พอเห็นว่าลู่จินเหย่ยังไม่ไปก็อดแปลกใจเล็กน้อยไม่ได้
หางตาเหลือบมองไปไม่เห็นรถม้าของเฉียวหว่านเหยียน จึงรู้ว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่ยืนรออยู่ตรงนี้
ลู่จินเหย่ก้มมองเสี่ยวอิ๋งที่ตกใจกลัวจนแทบยืนไม่อยู่แวบหนึ่ง “เดิมทีข้ากะว่าจะกลับไปพร้อมนาง แต่นางดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดี ก็เลยทิ้งข้าไว้”
ลู่จินเหย่เน้นเสียงหนักตรงคำว่าอารมณ์ไม่ดีเป็นพิเศษ
“ฝ่าพระบาทคิดจะฆ่าเสี่ยวอิ๋งหรือพ่ะย่ะค่ะ”