กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ใครเจอคุณหนูรองเข้า ไม่โมโหแทบตายก็แปลกแล้ว
เฉียวหว่านเหยียนแทบไม่เคยมาวังบูรพาเลย เคยมาแค่สองครั้งในงานเลี้ยงสมัยก่อนเท่านั้น
ทั้งสองครั้งล้วนอาศัยเฉียวอี้ฮวนเพื่อไปหารัชทายาท ใจจดจ่ออยู่แต่กับรัชทายาทคนเดียว จึงไม่เคยได้เดินดูรอบวังบูรพาเลย
ตอนนี้พอเดินตามคนของวังที่มาถ่ายทอดคำสั่งมุ่งหน้าไปยังห้องหนังสือ เฉียวหว่านเหยียนก็เอียงหน้าไปมองเสิ่นเช่อที่เข้ามาด้วยกันแวบหนึ่ง แล้วกลอกตาใส่เขาไปที
รังเกียจอย่างไม่คิดจะปิดบัง พอเสิ่นเช่อเห็นสายตาค้อนขวับอย่างโจ่งแจ้งนี้ ก็ค่อยๆ เบนสายตากลับไปเงียบๆ
ดวงตาของนางช่างงดงามเหลือเกิน
ราวกับลูกแก้วประกายใสอย่างไรอย่างนั้น
ภายในห้องหนังสือ เฮ่อจืออวี่สวมฉลองพระองค์รัชทายาทอันสง่างาม รวบผมสวมกวน นั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ลายวิจิตร