กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจียงฉีอวิ๋นกุมจุดอ่อนไว้ได้อยู่หมัด
เฉียวหว่านเหยียนพูดเนิบ ๆ ว่า “เป็นพ่อค้าแท้ ๆ แต่ในหัวไม่คิดเรื่องหาเงิน ดันไปคิดเรื่องไร้สาระพรรค์นั้น กิจการที่บ้านเจ้าคงมีอันพังพินาศเพราะความโง่ของเจ้าเข้าสักวัน”
โจวอวี่เหมือนโดนฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ตอนนี้เลยพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
คุณหนูรองเฉียวพูดจาทำไมถึง... ทำไมถึงไม่ไว้หน้ากันขนาดนี้?
ตัวเขาเป็นถึงผู้ชายแท้ ๆ! นางจะไม่ไว้หน้าเขาขนาดนี้เลยหรือ?
เฉียวหว่านเหยียนคิดแบบนั้นจริง ๆ ตอนแรกนางนึกว่าที่ร้านอวิ๋นเจียนเหยียนซื่อส่งต่างหูมุกกับของไร้ค่าที่เกะกะกล่องเครื่องประดับพวกนั้นมาให้ ก็เพราะอยากเอาใจนาง เพื่อให้นางไปอุดหนุนของที่ร้านอวิ๋นเจียนเหยียนซื่อบ่อย ๆ เสียอีก
ใครจะไปนึกว่ามาจากเหตุผลที่โง่เง่าไร้ขอบเขตขนาดนี้